Liptovská Teplá

Pod wgędem historycznym gmina przedstawia ciekawe tereny, które zostały osiedlone już w młodszym okresie bronzowym.

Cca od 9. wieku znajdowały się na terenie Dolního Liptova słowiańskie osadnictwa.

Już w 12. wieku było obwarowane murami - Starhrad.

Poddaną gminą Starhradu, później Likavskiej posiadłości osada stała się prawdopodobnie po r. 1241 po tatarskim wpaściu do tych miejsc. Likawskiej posiadłości podlegała do połowy 16. wieku kiedy dostała się do majątku rodziny Dvornikovičovców pochodzących ázejících z Chorwacji. Podczas panowania tej rodziny wzrosło znaczenie Liptovské Teplé, stała się miasteczkem z pewnymi uprzywilejowaniami naprz.. prawem odbywania się jarmarków. W r. 1856 rodzina sprzedała parcele Dvornikovičovców. Przedtem, w r. 1848 zostało zniesione niewolnictwo, co miało wpływ na  stosunki gospodarcze w gminie i rozwój obywatelstwa. Bogata historia gminy pozostawiła ślady w pamiątkach kulturalnych znajdujących się na jej terenie. 

Jedną z najdobitniejszych jest wcześnie gotycki rzymsko katolicki kościół św. Filipa i Jakuba. Jego znaki stylowe dowodzą, że zbudowali go Tempelariusze w 2. połowie 13. wieku.  W dalszych stuleciach był kościół kilkakrotnie przebudowany. 

W gminie są pamiątki, kaplica św. Jana Nepomuckiego, kaplica Marii Dziewicy, i późno renesancyjny  zamek z połowy 17. wieku, który jest w zdewastowanym stanie. W Madočanech znajduje się klasycystny zamek z r. 1830